Ο Νίκος Καβροχωριανός, έφεδρος ανθυπασπιστής, ήταν ένας από τους κομάντο της ηρωικής Α' Μοίρας του Μάλεμε που βρήκε τραγικό θάνατο όταν το αεροσκάφος Noratlas «Νίκη 4» συνετρίβη λίγο πριν προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, καθώς εκλήφθηκε ως τουρκικό και χτυπήθηκε κατά λάθος από τα κυπριακά αντιαεροπορικά πυρά.
Ο Νίκος Καβροχωριανός γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1953 στη Μονή Μαλεβιζίου
Ήταν γιος του Γεωργίου και της Μαρίας και ήταν δίδυμος με την αδερφή του Βάλια.
Τα παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια τα έζησε μέσα στην αγάπη και τη ζεστασιά της οικογένειάς του. Με δυο γονείς που προστάτευαν και αγαπούσαν τα τέσσερα παιδιά τους και ανάμεσα σε δυο αδερφές και έναν αδερφό. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Μονής.
Όταν αποφοίτησε από το δημοτικό, δεν συνέχισε το σχολείο, καθώς παρά την εξυπνάδα του δεν του άρεσαν τα γράμματα. Σε όλους τους χωριανούς ήταν γνωστός με το παρατσούκλι «ψαράς», ήταν το παρατσούκλι που του είχε δώσει ο πατέρας του όταν ήταν στην ηλικία 3-4 χρονών, καθώς μιμούνταν τον ψαρά και έτρεχε στην αυλή και στα σοκάκια και φώναζε «ψάγια!, καλά ψάγια!».
Ήταν ένα έξυπνο και πολύ εργατικό παιδί. Ο πατέρας του καμάρωνε για την εργατικότητα του και την αγάπη που είχε για τη δουλεία. Χαρακτηριστικά, όταν αναφερόταν στο Νίκο, απευθυνόμενος στα άλλα του παιδιά έλεγε: «όλοι σας να πεινάσετε, στο σπίτι του Νίκου θα ξεπεινάσετε».
Ο Νίκος από μικρός έκανε μεροκάματα και με δικά του χρήματα είχε αγοράσει ένα λιόφυτο, πριν καταταγεί στο στρατό. Ήταν πρόθυμος να βοηθήσει συγγενείς, χωριανούς και φίλους, αντιμετωπίζοντας τους με χιουμοριστική διάθεση. Ήταν πειραχτήρι.
Τον Ιανουάριο του 1973 παρουσιάστηκε στο στρατό, στο Μεγάλο Πεύκο. Εκπαιδεύτηκε στη Ρεντίνα, στη Βέροια και στο Μάλεμε ως λοχίας αλεξιπτωτιστής. Είκοσι μέρες πριν την επιστράτευση μετατέθηκε στο Ηράκλειο.
Ερχόμενος από τα Χανιά, το ρέο, στο οποίο επέβαινε ντεραπάρισε και όλη η ομάδα μεταφέρθηκε στο Βενιζέλειο. Ο Νίκος δεν τραυματίστηκε αλλά με περίσσεια φροντίδα και υπευθυνότητα στάθηκε δίπλα στους τραυματισμένους στρατιώτες. Γεγονός που έκανε μεγάλη εντύπωση στο λοχαγό Γιαννούση ο οποίος τον συνάντησε στο νοσοκομείο και κατόπιν επεσήμανε στην αδερφή του Βάλια την υπευθυνότητα και το ήθος του.
Επιθυμία του Νίκου ήταν να παραμείνει στο στρατό ως μόνιμος, αλλά όπως είπε χαρακτηριστικά στην οικογένειά του «θα ήμουν μια ζωή καραβανάς».
Γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να ανέλθει στα ανώτερα κλιμάκια του στρατού, καθώς ήταν απόφοιτος δημοτικού. Στις 17 Ιουλίου ακυρώθηκε η προγραμματισμένη πτώση του με αλεξίπτωτο στο Τυμπάκι.
Ο Νίκος είχε συνδέσει το γεγονός αυτό με τα γεγονότα στην Κύπρο και φοβόταν επεισόδιο στην Κύπρο. Όταν το Σάββατο 20 Ιουλίου έγινε η επιστράτευση συνάντησε τους γονείς του και την αδερφή του Πόπη και προσπάθησε αποχαιρετώντας τους να τους δώσει θάρρος και να τους καθησυχάσει. Η Πόπη έβγαλε το σταυρό από το λαιμό της και μη μπορώντας να του τον κρεμάσει τον έβαλε στην τσέπη του.
Το βράδυ της 21ης Ιουλίου-ξημερώματα της 22ας Ιουλίου στις 2.30 τα μεσάνυχτα η δίδυμη αδελφή του Βάλια ξύπνησε φωνάζοντας το όνομά του από έναν εφιάλτη, την εικόνα μιας τεράστιας φλόγας που συνοδεύονταν από ένα εκκωφαντικό θόρυβο. Η είδηση του τραγικού θανάτου του έφερε απέραντη θλίψη και πόνο τόσο στην οικογένειά του όσο και σε όλο το χωριό. Εννέα χρόνια μετά τον θάνατό του απεβίωσε η μάνα του, μη μπορώντας ποτέ να ξεπεράσει το χαμό του γιου της. Δεκαέξι χρόνια μετά έφυγε και ο πατέρας του για να συναντήσει επιτέλους το Νίκο του.
Τον Οκτώβρη του 1979 τα οστά του Νίκου μεταφέρθηκαν στην Κρήτη και έγινε ο ενταφιασμός στον οικογενειακό τάφο, χωρίς ωστόσο να έχει βρεθεί κανένα προσωπικό αντικείμενο του Νίκου. Το 2005 έγινε ταυτοποίηση των οστών του με εκείνα του πατέρα του, γεγονός που κατέδειξε ότι τα οστά που είχαν ταφεί στον οικογενειακό τάφο δεν ήταν δικά του. Ένα τμήμα των οστών του και ο σταυρός της αδερφής του βρέθηκαν στη Θεσπρωτία και ο υπόλοιπος σκελετός σε διαφορετική περιoχή.
Έχουν περάσει σαράντα χρόνια δίχως τα οστά του να έχουν μεταφερθεί ακόμα στη γενέτειρά του. Η μεταφορά των οστών του Ανθυπασπιστή Καταδρομέα Νικολάου Καβροχωριανού είναι η ελάχιστη υποχρέωση της πατρίδας μας, απέναντι στον ίδιο και στην οικογένειά του.
Τα οστά του Ν. Καβροχωριανού και άλλων έξι Ελλήνων αγνοουμένων στρατιωτικών που έπεσαν στην Κύπρο στα πολεμικά επεισόδια με τους Τούρκους, ταυτοποιήθηκαν τελικά με τη μέθοδο DNA όταν εντοπίστηκαν σε ομαδικούς τάφους και παραλήφθηκαν σε ειδική τελετή στη Λευκωσία που έγινε το 2016 από τον αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Βίτσα, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ευάγγελο Αποστολάκη τον Α΄υπαρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Δημήτρη Θωμαΐδη και 18 συγγενικά πρόσωπα των αγνοουμένων.
Πηγές ΑΠΕ – ΜΠΕ)
Πολιτιστικός Σύλλογος Μονής
Επιμέλεια κειμένου: Κατερίνα Καβροχωριανού-Στέλλα Λαζανάκη-Γωνιανός Σπύρος
